မင်းကျောင်းသား မြေခွေး (The King's Pupil Jackal)

မင်းကျောင်းသား မြေခွေး

တစ်ခါသော် ဘုရားအလောင်းတော်သည် မင်းကျောင်းသား မြေခွေးအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုမင်းကျောင်းသား မြေခွေးကား အလွန်ထက်မြက်သော ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံသည်။ သူသည် အခြားသော တိရစ္ဆာန်များထက် ပညာကို အလွန်နှစ်သက်၏။ တစ်နေ့သ၌ သူသည် အစာရှာထွက်ရင်း တောအုပ်၏ အလယ်တွင် ကျယ်ဝန်းသော မြေကွက်တစ်ခုကို တွေ့ရသည်။ ထိုမြေကွက်ကား နေရောင်ခြည်ကောင်းစွာ ကျရောက်ပြီး သစ်ပင်ပန်းမန်များ စိမ်းလန်းကာ လေကောင်းလေသန့် ရသော နေရာဖြစ်သည်။ မင်းကျောင်းသား မြေခွေးသည် ထိုအရပ်ကို သဘောကျနှစ်သက်သဖြင့် မိမိ၏ နေအိမ်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အနီးအနား၌ နေထိုင်သော မျောက်တစ်ကောင်သည် မင်းကျောင်းသား မြေခွေး၏ ဉာဏ်ပညာကို အလွန်တရာ အားကျ၏။ ထိုမျောက်ကား နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြု၍ မင်းကျောင်းသား မြေခွေး၏ နေအိမ်ကို လုယူရန် ကြံစည်သည်။ မျောက်သည် မင်းကျောင်းသား မြေခွေးကို မနာလိုဝန်တိုစိတ်ဖြင့် အမြဲတမ်း လှည့်ပတ်၍ အကောက်ကြံသည်။ တစ်နေ့သ၌ မျောက်သည် မင်းကျောင်းသား မြေခွေးထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ ပြောဆိုသည်။

“အရှင့်မြေခွေးမင်းကြီး၊ သင့်ရဲ့ နေအိမ်က တော်တော်လေး အောင်းမေ့နေတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ မျောက်တွေ အားလုံးက အဲဒီကို လာရောက်ပြီး နေချင်ကြတယ်။ သင့်အနေနဲ့လည်း အားလုံးကို လက်ခံပေးဖို့ ကောင်းမယ်လို့ ထင်ပါတယ်” ဟု မျောက်က လျှောက်တင်သည်။

မင်းကျောင်းသား မြေခွေးသည် မျောက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် သံသယဝင်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူကား အလွန်စိတ်ကောင်း စေတနာကောင်း ရှိသူဖြစ်၏။ သူက မျောက်ကို ပြန်လည် ဖြေကြားသည်။ “အသင် မျောက်မင်း၊ ငါ့မှာလည်း နေရာထိုင်ခင်း အတော်အသင့် ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းတို့ မျောက်တွေ အားလုံးကို လက်ခံပေးဖို့ ဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ နေအိမ်က နည်းနည်းလေး ကျဉ်းကျပ်သွားနိုင်တယ်။”

မျောက်ကား လှည့်ပတ်ပြောဆိုရာ၌ အလွန်ကျွမ်းကျင်သည်။ သူက ဆက်လက်၍ ပြောသည်။ “ဪ၊ မဟုတ်ပါဘူး အရှင့်မြေခွေးမင်းကြီးရယ်။ ကျွန်တော်တို့ မျောက်တွေက အရမ်းကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် နေတတ်ကြပါတယ်။ နည်းနည်းလေး နေရာပဲ ယူမှာပါ။ အားလုံး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေလို့ ရမှာပါ။”

မင်းကျောင်းသား မြေခွေးသည် မျောက်၏ စကားကို ယုံကြည်လိုက်ပြီး မျောက်များနှင့် အတူတူ နေထိုင်ခွင့် ပေးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း မျောက်များသည် မင်းကျောင်းသား မြေခွေး၏ နေအိမ်ကို အလကား နေရင်း ထိုင်ရင်း လုယူရန် ကြံစည်ကြသည်။ သူတို့သည် မင်းကျောင်းသား မြေခွေးကို အမြဲတမ်း နှောင့်ယှက် ပူပန်း စေသည်။ မင်းကျောင်းသား မြေခွေးကား မျောက်များ၏ အပြုအမူကို မခံနိုင်တော့။

တစ်နေ့သ၌ မင်းကျောင်းသား မြေခွေးသည် မျောက်များ၏ အကောက်ကြံကို သိရှိသွားသည်။ သူကား အလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ဉာဏ်ပညာကို အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် မျောက်များထံသို့ သွား၍ ပြောသည်။ “အသင် မျောက်မင်းများ၊ ငါ့မှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေတယ်။ ငါ ခဏတာ ခရီး ထွက်ရဦးမယ်။ ငါ ပြန်လာတဲ့ အထိ အသင်တို့ နေအိမ်ကို စောင့်ရှောက်ပေးကြပါ။”

မျောက်များသည် မင်းကျောင်းသား မြေခွေး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကား မင်းကျောင်းသား မြေခွေးကို လုံးဝ မယုံကြည်ကြ။ သူတို့သည် မင်းကျောင်းသား မြေခွေးကို ထွက်သွားစေပြီး မိမိတို့၏ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည် ဖော်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

မင်းကျောင်းသား မြေခွေးကား ခရီးထွက်သွားရင်း လမ်းခရီးတွင် ဉာဏ်ပညာကို အသုံးချ၍ အစီအစဉ် တစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်သည်။ သူသည် နေအိမ်သို့ ပြန်လာသောအခါ မျောက်များသည် အလွန်အံ့အားသင့် ကြရသည်။ မင်းကျောင်းသား မြေခွေးကား မျောက်များ၏ အစီအစဉ်ကို ပျက်ပြယ်စေခဲ့သည်။ သူသည် မျောက်များအား မိမိ၏ ဉာဏ်ပညာကို ပြသလိုက်ပြီး နေအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားရန် ပြောလိုက်သည်။

မျောက်များသည် မင်းကျောင်းသား မြေခွေး၏ ဉာဏ်ပညာကို အံ့အားသင့် ကြပြီး ရှက်လည်း ရှက်သွားသည်။ သူတို့ကား မိမိတို့၏ အကောက်ကြံသည် အောင်မြင်မှု မရခဲ့။ နောက်ဆုံးတွင် မျောက်များသည် မင်းကျောင်းသား မြေခွေးကို တောင်းပန်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ မင်းကျောင်းသား မြေခွေးကား မိမိ၏ နေအိမ်တွင် အေးချမ်းစွာ နေထိုင်တော့သည်။